© Niels Donckers
313

Buizengat

Vlaardingen
Opdrachtgever: 
Proper Stok bv
Projectarchitect: 
Jan Verrelst
Projectteam: 
Jan Verrelst, Philip Mathieu.
i.s.m: 
Atelier Bouwkunde, Rotterdam
Periode: 
2001-2006 (ontwerp), 2006-2009 (uitvoering)
Functies: 
wonen
Programma: 
24 appartementen en 46 grondgebonden woningen met ingebouwde parkeergarage.

De bebouwing langs de Kortedijk bestaat uit drie verschillende complexen. Het hoogteverschil tussen de Kortedijk en de kade en de integratie van de bestaande bebouwing resulteert in een veelvormig en informeel beeld. Dit sluit aan bij het beeld van de over elkaar heen tuimelende huisjes langs de Hoogstraat. De twee dwarsdoorsteken naar de kade tonen de gelaagde opbouw van de bebouwing en versterken het beeld van veelvormigheid. Onderling zijn de drie gebouwencomplexen zeer verschillend voor wat betreft woningtypologie en blokopbouw. Tegelijkertijd geven de drie complexen helder vorm aan de openbare ruimte.  
De contour van de clusters wordt gevormd door een schil van metselwerk die de verschillende gebouwen tot één complex samenvoegt. De schil wordt aan de zijde van het Buizengat een eenheid met de kade. Op een subtiele manier is getracht om het gefragmenteerde en historisch gegroeide beeld van de gebouwen aan de Kortedijk op te nemen in de vormgeving van de drie clusters, om alzo de continuïteit, gelijktijdigheid en samenhang van oud en nieuw te kunnen waarborgen.

De schil die de samenhang van de drie clusters als geheel, maar ook de samenhang binnen elk cluster afzonderlijk moet garanderen, wordt letterlijk vertaald in een 'muur' in metselwerk. Deze muur omzoomt elk gebouwencomplex en is één met de kade, zodat de complexen als het ware uit het water rijzen. De muur wordt plaatselijk onderbroken ten behoeve van trappen of doorgangen, geperforeerd ten behoeve van gevelopeningen. De diepe neggen accentueren het massieve karakter, openingen in doorgaande wanden: de repetitie van de perforaties is zodanig dat het beeld eenvoudig leesbaar is.

De veelvormigheid en differentiatie van de bestaande omgeving wordt onder andere geïntegreerd door de hoogte van de schil te laten variëren, maar ook door het gefragmenteerde daklandschap. Al wat boven de muur uitkomt wordt in een ander materiaal uitgevoerd, zodat de woningen als het ware tegen een ommuring lijken gebouwd.

De gevels aan de binnengebieden zijn anders opgevat. Hier zorgt de samenhang en rust in de architectuur voor een heldere vormgeving van de semiopenbare binnenpleinen.