500

De Stationstoren

Hilversum
Opdrachtgever: 
Synchroon, Dudok Woonstichting
Projectarchitect: 
Geert Driesen
Projectteam: 
Geert Driesen, Stefan Braun, Peter Van doninck, Dirk Pauwels, Pieter Verbruggen.
Periode: 
2008 (ontwerp)
Functies: 
wonen
Programma: 
Iconische toren voor het stationsgebied.

Laureaat van een besloten prijsvraag voor een stationstoren in de gemeente Hilversum met een maximale footprint van 400 m². De betrachting is, door de zorgvuldige positionering van het nieuwe bouwvolume, structuur en helderheid te geven aan de plek. Inpassend en aanhakend aan de stedenbouwkundige structuur van de locatie, vanuit de erkenning van het bestaande.
We stellen voor om de plek van het stationsgebied ruimtelijk te structureren, door het aanbrengen van 2 luifels. Enerzijds een ‘stedelijke’ luifel welke de toegang tot het stationsgebouw accentueert, en een functionele luifel welke de fiets- en voetgangerstunnel overdekt. Zodoende wordt de plek logisch gestructureerd. Stedenbouw is op zijn best als met één grote, intense en genereuze geste een plek op orde wordt gebracht = architectuur.

De basis voor de uitwerking van de structuur ligt in het contextueel ordeningsprincipe zoals hierboven omschreven. Op basis van een raster van 2.50 m werden een aantal velden van 7.50 x 10.00 m geschrankt gepositioneerd. In oost – west richting worden deze wanden (om de 7.50 m) als structuur benut. De centrale lift- en trappenkoker werkt als stabiliteitswand. De ‘structurerende’ wanden laten toe dat de binnenwanden maximaal en onafhankelijk kunnen verschoven worden, gezien de vraag naar verschillende indelingen en woning plattegronden. Dit tevens om flexibiliteit en aanpasbaarheid in te bouwen in het architecturale concept. Het bouwen van een intelligente ruïne, de tijd trotserend. Immers, gebouwen moeten verandering van programma’s in zich dragen, de kern van duurzame architectuur.

Het plastisch spel (verticaliteit, rankheid, compositie,…) en de materialisering (baksteen, ‘rijke’ materialen,…) van de architectuur van Dudok is van bepalende invloed geweest bij het ontwerpen van de Stationstoren. Baksteen, rankheid en rijke detaillering, zoals in de tijd van Dudok, maar is niet historiserend of gekopieerd. Een belangrijkste inspiratiebron is de afbeelding op het wandtapijt in het Raadhuis. Net als Dudok vinden wij het essentieel een gebouw te voorzien van een basis (plint), een middendeel en een ‘kop’ (beëindiging).