Westerdokseiland© Luuk Kramer
282

Westerdokseiland

Amsterdam
Opdrachtgever: 
Hofmakerij vof (Amvest/Ymere)
Projectarchitect: 
Christine de Ruijter
Projectteam: 
Christine de Ruijter, Stefan Braun, Philip Mathieu, Liesbeth Vanderstraeten.
i.s.m: 
ABT, Velp
Periode: 
2001-2004 (ontwerp), 2005-2009 (uitvoering)
Functies: 
wonen, werken
Programma: 
Nieuwbouw van 110 appartementen, bedrijfsruimten en ondergronds parkeren.

Gelegen tussen het IJ en het Westerdok is tijdens de voorbije jaren een stedelijke woonwijk ontstaan. Deze wordt gekenmerkt door een hoge dichtheid, gestapelde bouw, menging van functies, verschillende woon- en werkcategorieën en door de collectieve ruimten waaraan de entrees van de omliggende units zijn gelegen. In opdracht van de Gemeente Amsterdam heeft Peter Defesche van het architectenbureau OD 205 een masterplan getekend. Het voormalige rangeerterrein in directe nabijheid van het Centraal Station werd onderverdeeld in vier deelplannen, die door verschillende architectencombinaties en ontwikkelaars zijn uitgewerkt. Oost-west georiënteerde bebouwingsstroken met semipublieke binnenhoven vormen de ruggengraat van alle vier de deelplannen. 
Voor het meest noordelijke plandeel, door zijn specifieke terreinkenmerken ook de Punt genoemd, is awg architecten verantwoordelijk voor het stedenbouwkundige ontwerp op blokniveau.

De (Noord)Punt, gelegen op de splitsing van de IJweg en de Westerdokskade, beëindigt de IJ-wand met zijn continue bouwhoogte en vormt de aanzet voor de gedifferentieerde wand langs de kade. De beëindiging van de IJ-wand is 11 lagen hoog. Dit is 5 lagen hoger dan de continue bouwhoogte van 6 lagen van de rest van de wand. De hoogte van 11 lagen wordt slechts over de helft van het perceel voortgezet. De andere helft vormt door middel van zijn bouwhoogte en de ritmering onbebouwd/bebouwd de overgang van IJ-wand naar kadebebouwing.
De richting van de IJ-weg speelt op dit smalle perceel een veel belangrijkere rol dan de richting van de kade. De bebouwingsenveloppe schikt zich naar de hoofdrichting van het Westerdokseiland, namelijk loodrecht op de Westerdokskade, ter versterking van de samenhang tussen alle plandelen. De interne bouwstructuur neemt eigenzinnig de richting aan die de grootste planefficiëntie, dus ook de grootste flexibiliteit kan garanderen.